U vremenu kada se često govori o brzini života i udaljavanju ljudi jednih od drugih, priča Žarka Subotića, volontera Gradske organizacije Crvenog krsta Prnjavor, vraća vjeru u istinske vrijednosti solidarnosti i čovječnosti.
Rođen 1953. godine, Žarko je svoj volonterski put započeo još davne 1970. godine, kada je postao aktivan član Crvenog krsta. Od tada pa do danas, njegov angažman nije jenjavao – naprotiv, vremenom je postajao sve snažniji i značajniji za zajednicu u kojoj djeluje. Zajedno sa drugim volonterima i uz podršku GOCK Prnjavor, pomogao je u formiranju pet grupa aktivnog zdravog starenja u okviru projekta „Starenje i zdravlje“. Ove grupe danas predstavljaju važan oslonac za starije građane Prnjavora, te okupljaju značajan broj članova starije životne populacije.
Upravo kroz ovaj program stvoreni su uslovi za kvalitetniji i aktivniji život starijih osoba, ali i prostor za njihovo druženje, podršku i međusobno povezivanje.
„Opremili smo i renovirali prostorije mjesne zajednice Donji Vijačani, koje su nam date na korištenje za potrebe ovog projekta. Zahvaljujući podršci Švajcarskog Crvenog krsta, te prostorije su renovirane i opremljene, čime su stvoreni kvalitetni uslovi za rad i okupljanje članova Aktivnog zdravog starenja“, ističe Subotić u razgovoru za list „Humanost“.
Upravo tu se danas odvijaju brojne aktivnosti – od druženja, društvenih igara, do zajedničkih obroka, koji za mnoge znače mnogo više od običnog okupljanja.
Ipak, najveća vrijednost Žarkovog volonterskog rada nije u organizaciji aktivnosti, već u neposrednom kontaktu sa ljudima.
„Redovno obilazim stare, nemoćne i usamljene, nosimo im pomoć, ali i ono što je često najpotrebnije – riječ podrške. U tim posjetama ponekad je dovoljno samo doći, javiti se i pokazati da neko misli na njih“, ističe Žarko.
Posebno ga je obilježilo iskustvo sa jednim slijepim čovjekom kojeg redovno obilazi. Danas je dovoljno da mu se javi, a on ga odmah prepozna po glasu. Za tog čovjeka, kaže Žarko, najveća utjeha nije materijalna pomoć, već sama činjenica da neko dolazi, da on nije zaboravljen.
„Upravo u takvim trenucima, Crveni krst dobija svoje pravo značenje – kao organizacija koja donosi nadu tamo gdje je ona najpotrebnija“, dodaje Žarko.
Aktivi zdravog starenja, u kojima Žarko aktivno učestvuje, danas okupljaju veliki broj penzionera. Organizuju se druženja, susreti i zajedničke aktivnosti, a posebnu težinu ima činjenica da i ljudi u poznim godinama, pa čak i sa 85 godina, dolaze da budu dio te zajednice. Za njih je to prilika da se osjete prihvaćeno, da nisu sami i da neko brine o njima.
„Volonterski rad mi donosi ličnu sreću i ispunjenje. Pomoć drugima za mene nije obaveza, već potreba i utjeha. Dok god mogu da se krećem, ostaću dio ove, za mene posebne organizacije. Crveni krst ima ogroman značaj u društvu, posebno za one koji žive u teškim uslovima i kojima je svaka podrška dragocjena“, kaže Subotić.
Zahvalnost ne krije ni prema partnerima koji su pomogli rad na terenu, posebno u oblasti njege i pomoći najugroženijima, gdje je podrška bila od presudnog značaja za kvalitet usluga koje volonteri pružaju.
Na kraju, njegova poruka mladima je jednostavna, ali snažna – volonterizam je put koji obogaćuje: ne gubi se ništa, a dobija mnogo.
„Što više pomažemo drugima to će i nama jednog dana biti vraćeno. Zato mlade često uključujemo u terenske posjete, želeći da im pokažemo da je suština volontiranja u čovjeku i u odnosu koji gradimo jedni prema drugima“, ističe Žarko.
Žarko Subotić nije čovjek velikih riječi, ali je čovjek velikih djela. Njegova priča je podsjetnik da humanost nije ideja – već svakodnevna praksa.
Crveni krst Republike Srpske
Be the first to comment